Rozeznawanie Woli Bożej

Na ostatniej konferencji mieliśmy przyjemność gościć ojca Leszka Wilczaka – jezuitę, który poprowadził wykład na temat rozeznawania Woli Bożej wg reguł Św. Ignacego Loyoli.

Sw. Ignacy Loyola pochodził z rodziny szlacheckiej, był rycerzem, zawsze bardzo zaangażowany w to co robił.  Pewnego dnia podczas bitwy w Pampelunie został ranny i lekarz musiał mu amputować nogę. Podczas rekonwalescencji przeczytał „Żywoty Świętych” i zaczął przyglądać się swoim myślom. Zauważył że myśli związane z życiem światowym wprawdzie dawały mu pociechę, ale nie trwała ona długo i ostatecznie prowadziły go do pewnej pustki  i niepokoju.  Natomiast myśli które pojawiały się w związku z pobożną lekturą i rozważaniem życia świętych, nie tylko przynosiły mu radość podczas samej lektury, ale pozostawiały go w radosnym usposobieniu jeszcze przez długi czas i dawały pokój. Te doświadczenia dały początek spisanym przez św. Ignacego regułom rozeznawania duchów.

Założyciel zakonu jezuitów zawsze szedł za głosem serca, uczył się na błędach, a jego „Ćwiczenia duchowe” wynikały z jego własnych przeżyć.  Uważał, że trzeba doświadczać, nie można iść na skróty.  Ignacy nie bał się mówić o własnych błędach, był szczery do bólu, ale też nawiedzały go strapienia z powodu wielkich skrupułów.

Jak czytać „Ćwiczenia duchowe” ?
Nie jest łatwo zastosować wszystkie te zasady od razu w swoim życiu. Ćwiczenia mają być procesem, dzielą się na różne etapy – każdy do przepracowania.  Św. Ignacy proponuje odbycie rekolekcji podzielonych na tygodnie:

  1. Fundament
  2. I Tydzień – Droga oczyszczenia
  3. II Tydzień – Droga oświecenia
  4. III Tydzień – Droga zjednoczenia
  5. IV Tydzień – Droga zjednoczenia c.d.

Podkreśla istotę życia codziennego – nie skupiać się na tym co było wczoraj, co będzie jutro, ale ważne jest to co jest DZISIAJ – ta zwyczajność. Rób to co masz zrobić dzisiaj, bo jeśli się to zaniedba to później nic z tego nie będzie np. najpierw jest czas na studiowanie, a dopiero potem na nauczanie. U św. Ignacego nie brak również rozeznania w sprawach prozaicznych np. planowanie dnia, co będę dzisiaj jadł? Marnujemy czas jeśli zaniedbamy takie małe plany w ciągu dnia, bo w przyszłości będziemy mieć problemy z realizacją większych planów.  W walce ze złem, które święty nazywa „uwodzicielem” lub „wodzem wojska nieprzyjaciela” ważne jest, ale być bardzo świadomym KIM JESTEM ? Żeby wiedzieć gdzie są nasze słabości i jak się bronić.

Na początku rozeznawania powinniśmy zadać sobie pytanie:
„Czy ja chcę postępować tak jak Bóg chce? Czy może chcę dalej robić po swojemu?”
Dla Boga trzeba wyjść ze strefy komfortu, trzeba iść za Nim. Zgadzając się jednocześnie na niespodzianki od życia.
Należy również działać wbrew sobie, jeśli z czymś sobie nie radzę to staram się działać wbrew temu. Np. jeśli nie masz ochoty się modlić, to wydłuż zaplanowaną na 15 minut modlitwę o kolejne 5 minut. A z drugiej strony nie przedłużajmy modlitwy zaplanowanej na 15 minut jeśli nie ma się problemów z modlitwą – skończ o wyznaczonym czasie. Trzeba zapanować nad swoją naturą.

W ćwiczeniach bardzo ważna jest cierpliwość w gorszym czasie, a to co jest dobrym czasem nie należy  szukać za wszelką cenę. Raz podjętej decyzji nie zmieniaj! I zawsze kończ rozeznawanie decyzją – nie można bez końca rozeznawać.  W momencie kiedy podjąłeś decyzję patrzymy na owoce tego co zasialiśmy.

Nasze myśli pochodzą od:
1. Boga
2. Nas samych
3 . Złego ducha

Brzmią podobnie, ale pochodzą z innego źródła. Po tym od kogo pochodzą poznajemy po owocach, gdzie nas ta myśl zaprowadziła, bo człowiek jest zawsze pod wpływem jakiegoś ducha. Albo mnie prowadzi do przylgnięcia do Boga, albo daleko od Niego. Z czasem nabierzemy doświadczenia w rozeznawaniu co od kogo pochodzi.

Dobrym narzędziem do nabrania doświadczenia jakie zostawił nam św. Ignacy jest ignacjański rachunek sumienia – to spotkanie z Dobrym, Żywym Bogiem podczas którego nie rozliczamy się jedynie z naszych win (wtedy mamy fałszywy obraz Boga). To miejsce spotkania z Bogiem tu i teraz. Inne nazewnictwo, które nie kojarzy się z rachowaniem czegoś to np. Przegląd dnia.

Podczas ignacjańskiego rachunku sumienia pamiętajmy że:
1. Nie liczymy na siebie – to stanięcie przed Bogiem, jestem ja i Bóg.
2. Naszym celem nie są grzechy. Szukaj i znajduj dobro we wszystkim, bo Bóg jest Panem wszelkiego stworzenia.

Podsumowując, nic nie zastąpi doświadczenia. Sami, ale blisko z Bogiem musimy się wziąć do działania. Żeby podejmować dobre decyzje.

Polecane przez ojca Leszka książki:
1. „Sztuka rozeznawania i podejmowania decyzji” Silvano Fausti
2. „Opowieść pielgrzyma” Autobiografia św. Ignacego Loyoli

Link do informacji na temat rekolekcji ignacjańskich: www.rekolekcje-jezuici.pl

Kategorie / tagi

Poprzedni i następny

Bóg przemienia myślenie i życie swoich świętych, którzy pokornie wypełniają jego wolę.

Anioły – wysłannicy Boga

Podobne wpisy