Cel wspólnoty

Wspólnota Odnowy w Duchu Świętym jest miejscem formacji modlitewnej, biblijnej i liturgicznej, która rozpoczyna się od seminarium by trwać już potem nieustannie.
Uczymy się:

  • czytać codziennie Pismo Święte, rozważać je, wprowadzać i odnajdować w swoim życiu,
  • skupiać się w modlitwie na uwielbieniu i dziękczynieniu a nie na prośbie,
  • modlić się własnymi słowami i z całym zaangażowaniem (gesty, śpiew),
  • wypowiadać modlitwę na głos wobec wspólnoty,
  • doskonalić modlitwę osobistą,
  • doceniać ciszę i wsłuchiwać się w Boże natchnienia,
  • odnajdować głębię w tradycyjnych formach modlitwy – Eucharystia, Liturgia Godzin,
  • doceniać i korzystać z sakramentów, zwłaszcza ze sakramentu Pokuty i Eucharystii,
  • pogłębiać wiedzę religijną,
  • rozpoznawać działanie Boga w swoim życiu i mówić o tym,
  • nieustannie nawracać się ze swoich grzechów i słabości,
  • rozmawiać o Bogu, o swoim doświadczeniu wiary, o trudnościach i radościach,
  • żyć i trwać we wspólnocie,
  • być wrażliwym na drugiego człowieka, akceptować jego inność i dostrzegać potrzeby,
  • samemu korzystać z pomocy innych,
  • uzdrawiać relacje międzyludzkie w swoich rodzinach, w miejscu pracy.

Działalność wspólnoty

Wtorkowe spotkania modlitewne wspólnoty

Wszyscy spotykamy się we wtorki o godzinie 19-tej na wspólnej modlitwie, którą rozpoczynamy hymnem do Ducha Świętego. Charakterystycznymi elementami naszych spotkań są: modlitwa uwielbienia, modlitwa psalmami i śpiewem oraz katecheza głoszona przez księdza lub jednego z animatorów. Za przygotowanie spotkania i wybór tematu katechezy odpowiedzialna jest grupa animatorów pod kierunkiem lidera.

Wspólna Eucharystia

W każdy drugi wtorek miesiąca spotykamy się o godzinie 18-tej na wspólnej Eucharystii w kościele. Po mszy św. adorujemy Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie modląc się o uzdrowienie i uwolnienie. Do wspólnej modlitwy zapraszamy również wszystkich sympatyków Odnowy w Duchu Świętym, by budować jedność w wymiarze parafialnym.

Modlitwa wstawiennicza

Posługujemy we wspólnocie modlitwą wstawienniczą dla wszystkich potrzebujących – chorych, cierpiących, strapionych, zagubionych. Nasze intencje modlitewne obejmują również pokój na świecie, ewangelizację Wrocławia i sprawy parafii. Każdy, kto czuje taką potrzebę może również skorzystać indywidualnie z modlitwy wstawienniczej.

Seminaria Odnowy Wiary

Staramy się co roku organizować Seminarium Odnowy Życia w Duchu Świętym, które ma na celu przypomnieć ludziom o miłości Boga, o grzechu, o zbawieniu i zachęcić do przyjęcia Jezusa jako swojego Pana i Zbawiciela. Wspólna modlitwa, katecheza, codzienne rozważanie fragmentów Biblii i dzielenie się swoimi przemyśleniami w małej grupce prowadzonej przez animatora jest przygotowaniem do modlitwy o świadome przyjęcie darów Ducha Świętego. Dla większości uczestników jest to znaczące przeżycie i rozpoczęcie nowej drogi życia z Bogiem. Jest to naturalny sposób włączenia się w lokalną wspólnotę.

Czuwanie w wigilię Zesłania Ducha Świętego

Uroczystość Zesłania Ducha Świętego to święto szczególne dla wspólnot Odnowy, które żyją Nową Pięćdziesiątnicą. Tradycyjnym elementem świętowania jest czuwanie modlitewne w wigilię Zesłania Ducha Świętego, odbywające się w różnych świątyniach miasta.

Doroczne spotkanie w Częstochowie

Stałym punktem harmonogramu jest uczestniczenie w corocznym ogólnopolskim Dniu Jedności Wspólnot Odnowy w Duchu Świętym na Jasnej Górze. Liderzy i animatorzy rozpoczynają to spotkanie dzień wcześniej, by jeszcze intensywniej wykorzystać obecność zapraszanych na tą okazję znakomitych gości z zagranicy, związanych z ruchem charyzmatycznym. Dla wszystkich uczestników Dnia Jedności jest to wspaniałe doświadczenie mocy modlitwy wspólnotowej – radosne uwielbianie Boga w wielotysięcznej wspólnocie, wspólna Eucharystia pod przewodnictwem biskupów i dziesiątków kapłanów związanych z Odnową, nauczanie zaproszonych gości, świadectwa życia.

Formacja religijna członków wspólnoty

Poza samokształceniem i formacją na spotkaniach każdy ma możliwość uczestniczenia w kilkudniowych letnich i zimowych rekolekcjach organizowanych poza Wrocławiem oraz w weekendowych sesjach w ciągu roku.

Historia

Początki Wspólnoty Modlitewnej Michael

Powstanie Katolickiej Wspólnoty Odnowy w Duchu Świętym przy Parafii Św. Michała Archanioła we Wrocławiu związane było ze wspólnotą oazową Ruchu Światło Życie ks. Franciszka Blachnickiego oraz Grupą Domową Odnowy w Duchu Świętym. Grupa Domowa Odnowy działała od 1983 r. i prowadzona była przez świeckiego lidera, miejscowego parafianina – Tadeusza Fercowicza. Opiekę duchową nad Grupą sprawowali ks. Jerzy Witek – duszpasterz parafialny oraz ks. Andrzej Siemieniewski – parafianin i ówczesny kleryk Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu, a obecnie biskup pomocniczy Archidiecezji Wrocławskiej.

Lata 80-te

Jesienią 1983 roku odbyło się pierwsze Seminarium Odnowy w Duchu Świętym, w które włączyły się Oaza Ruchu Światło Życie oraz Grupa Domowa Odnowy. Seminarium poprowadził miejscowy duszpasterz salezjański ks. Bolesław Kaźmierczak (obecnie proboszcz parafii). Owocem pierwszego, historycznego seminarium było powstanie parafialnych, otwartych spotkań modlitewnych. Uczestniczyli w nich członkowie oazy młodzieżowej, oazy dorosłych, oazy rodzin, domowych grup Odnowy w Duchu Świętym, Duszpasterstwa Akademickiego oraz niezrzeszeni parafianie. Spotkania modlitewne odbywały się w niedziele, w salce przy ul. Prusa z udziałem ks. opiekuna Ruchu Światło Życie. Przygotowywała je diakonia modlitewna złożona z członków oazy młodzieżowej. Pierwszymi liderami diakonii byli późniejsi księża salezjanie, Krzysztof Szymczak, Jerzy Mikuła, Dariusz Grządziel, a animatorem muzycznym była późniejsza siostra salezjanka Joanna Jasińska. Był to wspaniały czas, gdy na spotkaniach modlitewnych dominowała młodzież licealna i studencka, która dzięki rozmodleniu i spontaniczności przyciągała wielu „zwyczajnych” parafian.

Opiekunami duchowymi formującej się grupy Odnowy byli wówczas ks. Jerzy Witek i siostra salezjanka Bożena Salij, którym ówczesna młodzież i starsi wiele zawdzięczają. Większość uczestników spotkań formację duchową zdobyła w Ruchu Światło Życie. Już w 1984 r. w kościele parafialnym Św. Michała Archanioła Grupa Odnowy poprowadziła modlitewne czuwanie podczas Triduum Paschalnego (w Wielki Piątek), a w Wigilię Zesłania Ducha Świętego odbyło się pierwsze otwarte czuwanie modlitewne. Czuwania te już tradycyjnie co rok odbywają się we wspólnotach Ruchu Odnowy.

Warto wspomnieć tutaj młodych ludzi posługujących wówczas jako animatorzy w diakonii modlitwy. Wymieńmy Annę Halamę (dziś pani doktor), Teresę Pasko (dziś katechetka świecka), Joannę Wronę (katechetka świecka), Pawła Stypę (dziś ksiądz diecezjalny), Jacka Froniewskiego (dziś ksiądz diecezjalny).
W 1984 r. zorganizowano kolejne Seminarium Odnowy w Duchu Świętym, prowadzone przez ks. Jerzego Witka, który bardzo owocnie zachęcał do przyjmowania darmowego daru – Ducha Świętego, dającego siłę do przemiany życia. W następnych latach ks. Jerzy Witek pełnił funkcję proboszcza parafii Św. Michała Archanioła i również prowadził Seminaria.

OWOCE

Seminaria Odnowy Życia w Duchu Świętym stanowiły najważniejszą działalność Grupy Modlitewnej, a każdy uczestnik doświadczył przemiany życia mocą Ducha Świętego działającego w Kościele. Wielu powierzyło swoje życie Jezusowi i podjęło aktywne życie duchowe. Wielu zaangażowało się w różnorodną posługę w Kościele odkrywanym jako Ciało Chrystusa.

Seminaria to czas regularnej, codziennej lektury Pisma Świętego i poznawania Boga. Z perspektywy lat można powiedzieć, że dla wielu ludzi stało się to trwałym fundamentem życia duchowego.

PRZEMIANY

W 1986 r. szeregi parafialnej Grupy Modlitewnej opuściła oaza młodzieżowa, a Grupa przekształciła się w formacyjną wspólnotę Katolickiej Odnowy w Duchu Świętym i została włączona w struktury Diecezjalnej Odnowy, której koordynatorem został mianowany ks. Stanisław Orzechowski. Liderem parafialnej wspólnoty pozostał Tadeusz Fercowicz. Grupa nadal prowadziła otwarte spotkania modlitewne dla całej parafii, zmieniono jedynie czas spotkań z niedzieli na czwartek.

FORMACJA

W tym czasie po wstąpieniu w struktury Diecezjalnej Odnowy nastąpił dynamiczny rozwój małych grup formacyjnych. Animatorzy grup zdobywali formację w tzw. szkole animatora, prowadzonej przez księży i świeckich (teologowie, psycholodzy, pedagodzy), której zajęcia odbywały się raz na dwa miesiące oraz podczas sesji tematycznych.

We wspólnocie zrealizowano ważne cykle formacyjne dotyczące Eucharystii, Sakramentów Świętych, Ducha Świętego i jego darów, Historii Zbawienia, Kościoła, Wstęp Ogólny do Pisma Świętego (kanoniczność, natchnienie, środowisko, omówienie poszczególnych ksiąg Starego i Nowego Testamentu), Błogosławieństwa, Objawienia w Kościele. W czasie przygotowań do Wielkiego Jubileuszu Roku Dwutysięcznego przemedytowano tematy poświęcone Bogu Ojcu, Jezusowi Chrystusowi, Duchowi Świętemu.

Ważne źródło wzrostu duchowego stanowiły letnie i zimowe rekolekcje przygotowywane specjalnie dla zainteresowanych Odnową w Duchu Świętym. Wspólnotowa modlitwa, spotkania formacyjne w dużej i w małych grupach, życie na co dzień Słowem Bożym oraz coroczne Seminaria Odnowy Życia w Duchu Świętym adresowane do wszystkich parafian stały się trwałymi elementami życia wspólnoty MICHAEL.

Członkowie wspólnoty ożywieni doświadczeniem wiary, podczas parafialnych Mszy Świętych poprzedzających Seminaria składali świadectwa przemiany życia, aby zachęcić innych do podjęcia podobnej drogi.

AKTYWNOŚĆ WSPÓLNOTY

Członkowie wspólnoty poza stałym charyzmatem modlitwy za parafię, podejmowali różnorodne służby w kościele parafialnym, m.in. wspólnota włączyła się czynnie do adoracji Najświętszego Sakramentu w pierwszą niedzielę miesiąca, część osób udzielała się w parafialnej Grupie Charytatywnej, pani prof. Barbara Rokowska prowadziła świetlicę dla dzieci z „trudnych domów”, lider wspólnoty podjął służbę nadzwyczajnego szafarza Eucharystii. We wspólnocie zrodziły się też powołania do żeńskiego Karmelu: Jola Kornecka, dziś s. Michaela od Boga Wszechmogącego (Karmel w Katowicach) i Ania Symula, dziś s. Gabriela od Matki Kościoła (Karmel w Tarnowie), które swoją modlitwą nieustannie wspierają naszą wspólnotę. Warto wspomnieć, że Jola, jako konserwator sztuki z wykształcenia, jest autorką obrazu św. Edyty Stein, umieszczonego w kaplicy poświęconej jej osobie w naszym kościele. Co więcej, obie siostry dokonały konserwacji figur świętych, które nadal są w kościele św. Michała Archanioła

ŻYCIE PARAFII

W parafii kierowanej przez ks. Proboszcza Jerzego Witka panowała wspaniała atmosfera. Poza Wspólnotą Odnowy w Duchu Świętym działały: Grupy Domowego Kościoła oraz Ruch Neokatechumenalny. Sprawy życia duchowego parafii poruszane były na powołanej przez ks. Proboszcza Parafialnej Radzie Duszpasterskiej. Tworzyli ją liderzy ruchów działających w parafii, przewodniczący Towarzystwa im. Edyty Stein, przedstawiciele grup AA (anonimowi alkoholicy), szkoły chrześcijańskiej działającej w parafii, Grupy Charytatywnej, katechetów (wielce zasłużona p. Maria Wilk), biblioteki (p. Anita Stefańska) oraz prowadząca świetlicę dla dzieci ubogich (p.Barbara Rokowska).

Lata 90-te

W latach 90-tych opiekunami Ruchu Odnowy w parafii byli księża: Zbigniew Klisowski, Jacek Bałemba, Andrzej Bieganowski. Warto wspomnieć oddanych, wieloletnich animatorów poświęcających swój czas innym, prowadząc małe grupy formacyjne i diakonie – Gabrielę Grobelny, Lusię Wilarską, Staszkę Izdebską, Ewę Sudlitz, Basię Rokowską, Kasię Jabłecką, małżeństwo Elę i Grzegorza Kowalewskich, Karola Skowronka, Urszulę Łukasik oraz ich następców: Barbarę Zajęcką, Marka Bałembę, Marię Apostoluk, Marię Czekańską, Halinę Wierzbicką, Lidię Zachciał, Katarzynę Nuckowską Bogusię Walczyk, Alinkę Płańczuk, Grażynę Blass.

Bardzo radosnymi wydarzeniami były organizowane parokrotnie przez Wspólnotę „Michael” Diecezjalne Dni Jedności wszystkich wspólnot Katolickiej Odnowy w Duchu Świętym. Najważniejszym punktem tych spotkań była uroczysta Msza Święta. Pamiętny jest tu rok 1992, kiedy to po raz pierwszy w historii Dni Jedności, w naszym kościele, Eucharystię sprawował ks. bp. Józef Pazdur, w koncelebrze księży opiekunów wspólnot parafialnych.

Wspólnota kilkukrotnie organizowała również Czuwania modlitewne w Wigilię Zesłania Ducha Świętego. Były to wydarzenia na poziomie parafii, dekanatu lub miasta.

W tych latach, oprócz księży opiekunów, Seminaria Odnowy Wiary, prowadzili charyzmatyczni kapłani tacy jak Andrzej Siemieniewski (obecnie biskup pomocniczy Archidiecezji Wrocławskiej, profesor teologii duchowości na PWT), Stanisław Orzechowski (duszpasterz akademicki i wieloletni koordynator diecezjalny), Zbigniew Klisowski, Tadeusz Boszczyk, Sławomir Białobrzeski, Mirosław Maliński (duszpasterz akademicki), Krzysztof Herbut (koordynator Odnowy w diecezji świdnickiej), Włodzimierz Wołyniec (profesor, obecnie rektor PWT), Paweł Kajl SDB.
Warto dodać, że spotkania wspólnoty kończyło znamienne wezwanie:
– Któż jak Bóg?
– Michael!

LATA 2000 - do dziś

W latach kolejnych opiekę duchową nad wspólnotą sprawowali: ks. Józef Kawalec (wówczas proboszcz parafii), Leonard Wilczyński, Paweł Kajl, Jacek Falkowski, Andrzej Postawa oraz Paweł Druszcz (od roku 2014).
W latach 2003-2004 we wspólnocie Michael zrodziła się inicjatywa modlitwy międzywspólnotowej. Do inicjatywy włączyło się 6 zaprzyjaźnionych wspólnot z Wrocławia i okolic. W ostatnie piątki miesiąca członkowie wspólnot gromadzili się na Mszy św. i uwielbieniu w różnych parafiach. Były to:
1. Wspólnota NIEPOKALANA ze Strzelina
2. Wspólnota LIST CHRYSTUSOWY z parafii p/w opieki św. Józefa z Wrocławia.
3. Wspólnota WERONIKA z parafii katedralnej z Wrocławia
4. Wspólnota WIECZERNIK z parafii p/w Matki Bożej Bolesnej na Różance.
5. Wspólnota NADZIEJA z parafii p/w. św. Bonifacego we Wrocławiu.
6. Wspólnota MICHAEL z parafii p/w. Św. Michała Archanioła.

TRUDNOŚCI

Wspólnota jest miejscem, gdzie dojrzewa wiara osobista i ożywa pragnienie służenia innym. Dzięki bliskim relacjom we wspólnocie, wiele osób otrzymuje wsparcie w potrzebie, aby potem móc odwzajemnić się ofiarowując swój czas i serce drugiemu człowiekowi. Jak ważna jest wzajemna troska doświadczyli kolejni liderzy świeccy wspólnoty: Tadeusz Fercowicz (1983-1997), Barbara Zajęcka (1997-2005), Anna Czemplik (2005-2013). Doświadczyli tego liczni animatorzy małych grup, którzy przez te wszystkie lata służyli szczególnie nowym osobom, wchodzącym do wspólnoty.Wspólnota rozwijała się pochylając się nad Encyklikami św. Jana Pawła II: DIVES IN MISERICORDIA, REDEMPTORIS MATER. Zgłębiali Katechizm Kościoła Katolickiego (m.in. rozdziały poświęcone modlitwie Ojcze nasz, Wierzę w Boga, poświęcone osobie Ducha Świętego). Karmili się Słowem podczas głoszonych Katechez o darach Ducha św., znaczeniu Eucharystii, itp.
W niezwykle bogatej historii wspólnoty Michael zarysowują się okresy dużego duchowego rozwoju, radosnej służby w parafii oraz poza nią.
Niestety Wspólnota Michael doświadczała również kryzysów, kiedy to malała ilość członków i wydawało się, że nie ma nadziei. Jednak najwytrwalsi członkowie nie poddawali się i trwali na modlitwie. W latach 1999-2001 wspólnota nie miała opiekuna duchowego wyznaczonego z parafii. Wówczas wielką pomocą służył ks. Sławomir Białobrzeski (z parafii katedralnej), uczestniczył on w spotkaniach modlitewnych oraz głosił katechezy. Lata 2013 – 2015 były również naznaczone trudnościami, kiedy to tymczasową funkcję lidera świeckiego pełniły wspólnie Bogusia Walczyk i Basia Zajęcka. Pomimo to na spotkaniach czwartkowych członkowie wspólnoty nadal formowali się, rozważając Pismo Święte.

IDZIE NOWE!

We wrześniu 2014 nowym opiekunem duchowym wspólnoty Michael ustanowiony został ks. Paweł Druszcz – aktywny, energiczny, doświadczony kapłan. Z wielkim zaangażowaniem zatroszczył się on o rozwój wspólnoty i jej istnienie na różnych płaszczyznach (katechezy, wykłady, inicjatywy międzywspólnotowe, udział w Jubileuszowym Czuwaniu w Częstochowie itp.). W lutym 2015 roku zrodził się pomysł comiesięcznych Mszy św. z modlitwą o uzdrowienie i uwolnienie, a już w marcu 2015 roku, po długiej przerwie, zostało zorganizowane Seminarium Odnowy Wiary, które zgromadziło blisko 100 osób. Konferencje wygłosili zaproszeni prelegenci: ks. Krystian Charchut, bp Andrzej Siemieniewski, ks. prof. Mariusz Rosik,, o. Andrzej Smołka ss.cc, ks. Paweł Druszcz. Po Seminarium, w maju, Wspólnota Michael liczyła już ok. 45 osób.

WROCŁAW WIELBI

Warto w tym miejscu zaznaczyć kolejną inicjatywę, która zrodziła się w sercu ks. Pawła Druszcza jako odpowiedź na Boże zaproszenie. Inicjatywa Muzyczna Wrocław Wielbi – to grupa osób pragnących muzycznie uwielbiać Boga, z gromadzona za sprawą ks. Pawła, która wspomogła muzycznie marcowe Seminarium Odnowy Wiary w 2015 roku. Już w październiku 2015, z inicjatywy osób zaangażowanych w WW zostały zorganizowane I Warsztaty Uwielbienia. Warsztaty te poprowadzone przez poznańskich muzyków Poldka Twardowskiego i Bartosza Kucza, zgromadziły muzyków i amatorów, z różnych wspólnot Wrocławia. Tak uformowała się grupa osób, która po warsztatach zaczęła regularnie spotykać się na próbach przygotowujących do dalszej działalności. Więcej o WW można znaleźć na stronie www.wroclawwielbi.pl

Przymierze Wspólnoty Odnowy w Duchu Świętym Michael

Celem Przymierza jest:
Tworzyć w tej parafii fizyczną i duchową przestrzeń, w której mistyczne Ciało Chrystusa jest bardziej wyraźnie widoczne i odczuwalne.
Dbając o swoją formację, pomagając innym we wzrastaniu, troszcząc się o siebie nawzajem i o sprawy Kościoła powszechnego, realizować swoje powołanie do świętości i głoszenia Ewangelii słowem i życiem.

We Wspólnocie Przymierza pragnę:

  1. Rozwijać i pielęgnować życie sakramentalne
  2. Uczestniczyć w Eucharystii nie tylko z obowiązku
  3. Systematycznie czytać i rozważać Słowo Boże
  4. Pielęgnować modlitwę osobistą
  5. Odpowiedzialnie podjąć służbę we wspólnocie
  6. Regularnie uczestniczyć w spotkaniach modlitewnych
  7. Przynajmniej raz w roku uczestniczyć w rekolekcjach
  8. Wspomagać dzieła wspólnoty lokalnej i diecezjalnej
  9. Być gotowym do świadectwa
  10. Budować zdrowe relacje
  11. Dbać o rozwój i jedność wspólnoty
  12. Modlić się za wspólnotę oraz za jej przyjaciół i przeciwników

Przymierze podejmuję na rok, zobowiązując się do jego realizacji w sumieniu i wobec Wspólnoty.